دلبستگی در میان حافظ و دلدار او، از گونه‌ی دلبستگی های آسمانی است و پدیده ای است فراسویی که مانند هر پدیده ای دیگر از این دست، بیرون از مرزهای زمان زمینی است و آغاز و انجام نمی‌تواند داشت و از دیگر سوی، در سرنوشت دلشده است و به هیچ روی، وابسته به خواست و گزینش او نمی تواند بود. آن خداوندگار جاودانگان سخن، در چندین بیت، از این دلبستگی بیرون از چنبر زمان و بی آغاز و پایان، سخن گفته است.