بخشی از کتاب:

باور کنید بین آن همه بوق و شلوغی و ترافیک هم کسی یقۀ کسی را نمی‌گرفت و فحشی به نسوان خانواده همدیگر نمی‌دادند دستشان را متصل روی بوق نگه می‌داشتند و سرشان را برمی‌گرداندند و با لبخند همدیگر را نگاه می‌کردند همین حجم از حوصله و مدارا باعث شد که دو قرن استعمار را تاب بیاورند و نمه نمه انقلاب کنند؛ بدون درد و خونریزی اگر توی دنیا گاندی نماد نه به «خشونت» بود مردم هند همه گاندی بودند.