در حال حاضر تنوع و گوناگونی سنت های هارمونیک بنیاد واقعی هارمونی اروپای غربی را تشکیل میدهد. ماهیت ادغام کننده ی آگاهی هنری معاصر، متکی بر اصل هم زمان گرایی تاریخی وایده ی برابری فرهنگ های گذشته است. فرهنگ هایی که در یک متن فراتاریخی واحد تلفیق و ارزیابی میشوند. هنر معاصره دوره های مختلف را در یک چشم انداز تاریخی واحد قرار می دهد و پارادایم های فرهنگی – هنری گذشته و حال را درهم می آمیزد. این امر مستلزم داشتن دانش تئوریک از کل مجموعه ابزارهای هارمونیک است. ابزارهایی که در بهره برداری از فرم ها و شیوه های بیانی هنر موسیقی مهم و کلیدی هستند.
این کتاب درسی به تشریح هارمونی اروپای غربی از قرن نهم تا آغاز قرن بیستم پرداخته و و مسائل سازماندهی مدال خط عمودی و ویژگی های سبکی را بررسی می کند. نویسنده خصوصیت تکنیک های کمپوزیسیون را آشکار و مبانی روش مند تجزيه و تحليل هارمونیک را تدوین میکند جنبه های نظری با تجزیه و تحلیل نمونه های هنری معین تکمیل می شود.