ابراهیم حکیمی ملقب به حکیم الملک، از دولتمردان دوره قاجار و پهلوی، در خانواده ای از حکیمان قاجاری به دنیا آمد. او پس از مشروطه تا سقوط قاجار بیش از ده بار به وزارت رسید و چهار بار نماینده مجلس شد. در دوران حکومت رضاشاه، در سیاست های فرهنگی کشور نقش داشت اما پس از سقوط حکومت رضاشاه، به یکی از چهره های مهم سیاسی تبدیل گشت. او در فاصله ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۷ خورشیدی سه بار با رای مجلس به نخست وزیری برگزیده شد. مطالعه سرگذشت ابراهیم حکیمی، فراتر از خواندن یک زندگی نامه شخصی است، چرا که زوایای مختلفی از تاریخ سیاسی پنجاه ساله ایران از آستانه مشروطیت تا دو دهه پس از روی کارآمدن پهلوی دوم را با تکیه بر اسناد و مدارک منتشر نشده بازگو می‌کند. این کتاب عملکرد حکیمی را در منصب‌های مختلف دولتی و مواجه اش با دیگر نهادی‌های سیاسی یعنی دربار، مجلس، احزاب و دولت های صاحب نفوذ خارجی بررسی کرده و دشواریها، معماها و راه حلهای دنیای سیاست ورزی در ایران را به تصویر کشیده است.