در هرچه نظر کردم چشمان تو را دیدم
زیبایی دنیا را بی تو نپسندیدم

تو آب حیاتی و من نیز چو اسکندر
هر شب به تمنای آن چشمه ی جاویدم

من مجتهدی بهتر از عشق نمی یابم
این عالم عاشق کش، شد مرجع تقلیدم

عقل از در خوش آمد هر روز به ارشادم
چون تیغ نبریدش شد عامل تهدیدم

باید به جهان گویم از عشق تو می ترسم
زیرا به سرم آمد از هرچه که ترسیدم