درباره کتاب:

در شهری بینام مردی با سگ رنجورش قدم می زند. نام این مرد گاستون است و ما خوانندگان این کتاب قرار است جهان را از نگاه او نظاره کنیم. ابزار ما برای دستیابی به چنین پدیده شگرفی همین داستان است. همین کتاب و صفحات آن کاستون این مرد پنجاه و چند ساله دردسرهای زیادی دارد: رفیقش مکس بدهکار است و مجبور شده رستورانش را ببندد. پیشی، سگ کاستون، بیماری لاعلاجی دارد و کاستون قصد کرده حیوان را بی درد خلاص کند اما این پایان دردسرها نیست. خوان پابلو ویالوبوس مکزیکی در این زمان سراغ بیگانه هراسی نژاد پرستی و انزوا می رود و از سوی دیگر به مرزها می پردازد. مرزهایی که در داستان او نام های مرسوم را ندارند و فقط با موقعیت جغرافیایی شان روی نقشه شناخته می شوند و برای خواننده می ماند. ننامیدن این مرزها و مکان ها تلاشیست در جهت بی معنی کردنشان.

ویالوبوس با اتکا به شیوه های پست مدرن روایت مخاطبش را درگیر داستان می کند و خواننده حضوری بی واسطه در جهان آن دارد و کنار شخصیت ها قدم برمی دارد و هر بار که صفحه را ورق می زند ارتباطش با آنها بیشتر می شود. زبان گزنده نویسنده در کنار لطافتی که در ارتباط بین آدم ها و حتی مکان ها به وجود آورده است تهاجم را تبدیل به تجربه ای به یادماندنی کرده است تجربه ای که یادمان می آورد قصه گوهای آمریکای لاتین هنوز می توانند با داستان هایشان شگفت زده مان کنند.