درباره کتاب:

آسیای مرکزی نامی است که از نیمه دوم قرن نوزدهم به بعد برای بخشی از فرارودان ابداع و استفاده شد و عمدتاً پنج کشور تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان، قرقیزستان و ترکمنستان را شامل می شود این پنج کشور که در ابتدای دهه نود میلادی و در پی فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به جامعه بین الملل پیوستند به دلیل سابقه سیاسی و بستر جدید به صحنه رقابت قدرت های جهانی و منطقه ای بدل شدند. در این میان ایران با داشتن پیوندهای کهن فرهنگی و تمدنی از یکسو و همسایگی منطقه ای از سوی دیگر فرصت های جدیدی پیش روی خود می دید بررسی سیاست های جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با شرایط جدید فرصت ها و تهدیدهای برآمده از این وضعیت و آشنایی بیشتر با جغرافیا فرهنگ سیاست و اقتصاد منطقه از جمله مسایلی است که در این کتاب به آنها پرداخته شده است. این کتاب مشتمل بر مقالاتی است که دو دهه پیش در همایش بین المللی ایران و آسیای مرکزی در دانشگاه تهران ارائه شده است؛ صرف نظر از محتوای علمی آن بازخوانی مقالات کتاب بیان گر راهی است که طی دو دهه گذشته طی شده یا نشانگر فرصت هایی است که از دست رفته و خطاهایی است که در عرصه سیاسی و حاکمیتی رخ داده است.