درباره‌ی کتاب :

دوره ی زمانی این بررسی (۱۸۳۰-۱۸۱۵) در تاریخ اخیر ایران اهمیت فوق‌ العاده‌ای دارد. روسیه در جهت گسترش سلطه ی خود بر قفقاز و این سوی رود ارس می‌ کوشید، بریتانیا به‌ دنبال تفوق بر خلیج فارس بود، و ایران در آخرین نبردهای ازپیش‌ باخته برای تمین منافع خود جنگ و جدال می‌کرد. دهه ی سوم قرن نوزدهم شاهد تغییرات بنیادین در وضعیت قفقاز و دریای خزر و خلیج فارس بود، که هریک به‌ترتیب تبدیل شده بودند به استانی از روسیه، دریاچه‌ای در تملک روسیه، و آخرین مورد، در عمل، دریایی تحت سلطه ی بریتانیا. به‌ علاوه، در آن دوره ی زمانی رقابت ایران و ترکیه برای آخرین بار به برخورد نظامی انجامید، و مهم‌ تر اینکه نخستین تلاش‌ ها برای حل علل درگیری‌ های مکرر سابق صورت گرفت، که نتیجتا مرحله‌ ای جدید در روابط بین دو همسایه بر اساس تفاهم بیشتر آغاز شد؛ دورانی که ژئوپلتیک منطقه شکل گرفت و تاثیرش تا به امروز پابرجاست.