برای نخستین‌بار به فارسی ترجمه شده و همراه با عکس‌هایی منحصر به فرد از آن سالها منتشر شده، مشتمل بر خاطرات زنان و کودکانی است که بین سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۲۳ در اصفهان اقامت داشتند. آنان با احساسی آکنده از شادمانی، خاطرات سال‌های اقامت در اصفهان را مرور و تمام جزئیات را بازگو کرده‌اند. سفیر لهستان در تهران، در مقدمه‌ای که بر نسخۀ فارسی این کتاب نگاشته، میزبانی اصفهان از کودکان لهستانی را بخشی از یک رویداد تاریخی عظیم‌تری می‌داند که پرداختن به آن به منزلۀ قدردانی از مهمان‌نوازی ایرانیان و بازخوانی تجربه منحصر به فرد مواجۀ لهستانی‌ها و ایرانی‌ها است و باید برای حفظ یاد و خاطره آن کوشش کرد. این کتاب که برای اولین بار در سال ۱۹۸۷ به زبان لهستانی و سپس به زبان انگلیسی منتشر گردیده، مجموعه‌ای است که توسط اعضای «انجمن دانش‌آموزان سابق مدارس لهستان در اصفهان و لبنان» به رشتۀ تألیف درآمده است. نسخه فارسی کتاب، حاوی خاطراتیست که مستقیماً به ایران و اصفهان اشاره دارد. در سال‌های بسیار سخت جنگ جهانی جهانی، در حالی که همه از پیامدهای آن در رنج بودند، لهستانی‌ها در اصفهان جامعه‌ای متشکل از کودکان (در اکثر موارد بی‌سرپرست)، معلمان، پزشکان، پرستاران، کشیش‌ها و راهبه‌ها و کارکنان اداری را تشکیل می‌دادند که در مؤسساتی شامل پرورشگاه، مدرسه، بیمارستان و کارگاه زندگی و فعالیت می‌کردند. در همین مدت جنبش پیشاهنگی آنان، کتاب‌ها و مجلات بسیاری منتشر کرد و تئاتر و کنسرت‌های موسیقی کلاسیک را به روی صحنه برد. بازتاب همراهی جامعۀ ایرانی و محیط دل‌انگیز اصفهان را می‌توان در لابه‌لای خاطرات شیرین کودکان لهستانی مشاهده کرد.