دهم فروردین ماه ۱۳۴۰، زعیم مقتدر شیعه، آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی رخ در نقاب خاک کشید. با در گذشت وی، حاکمیت پهلوی مجال جولان یافت و اقدام به تصویب قوانین مسکوت مانده ی خود کرد. روحانیون انقلابی نیز عرصه ی اعتراض را فراخ دیدند و دست در کار سیاست کردند. گویی زمانه ای فرا رسیده بود که سیاست و فقاهت به جنگ هم میرفتند. در این هنگام مراجع تقلیدی حضور داشتند که می باید در این نزاع ها راهی می جستند. آنها می باید هم پاس مقام فقاهت را نگه میداشتند و هم سوداهای سیاسی حاکمیت را تعدیل می کردند…