درباره کتاب:

این کتاب به اتکای یافته های روان کاوانه و آموزه های عارفانه بخش عمده ای از انگاره ها و پیش فرضهای ناهشیارانه ی ما را نسبت به دو مقوله ی مهم یادگیری» و «فراموشی آن چنان دچار فروپاشی و جاگردانی بنیادی میکند که با حیرتی تکان دهنده در می یابیم که گویا تنها راه یادگیری پایدار چیزها فراموش کردن عمیق آنها و یگانه طریق فراموشی شدید چیزها یادآوری عمیق آنهاست. این واگشت وارونه از فرایند یادگیری و فراموشی آنگاه عجیب تر خواهد بود که بدانیم درون مایه ی اصلی زندگی ما انسانها در اغلب موارد یا متأثر از آموخته هایی است که هرگز به سطحهوشیار (یاد) نمی آیند و یا معطوف به آموزه هایی است که همواره در سطح ناهشیار (نهاد) به یاد می آیند