در نامه‌های ردّوبدل‌شده میان ابوالقاسم لاهوتی شاعر و انقلابی ایرانی که در پی یک شورش نافرجام سیاسی در زمستان 1300 شمسی به اتحاد شوروی گریخت و صدرالدین عینی، ادیب نامدار تاجیک در فاصلۀ سال‌های بین دو جنگ جهانی که در این مجموعه گردآمده و ارائه شده‌اند، گذشته از دوستی‌ها و علائق ادبی آن دو، از وضعیت سیاسی شوروی در آن سال‌ها نیز تصویری به‌دست می‌آید.در کنار ترس و وحشت حاصل از یکّه‌تازی‌های استالین و امواج پی‌در‌پی تصفیه‌های سیاسی که قاب اصلی این تصویر را تشکیل می‌دهد، از سعی و تلاش‌های صدرالدین عینی و ابوالقاسم لاهوتی می‌خوانیم برای حفظ حداقلّ برجای‌مانده‌ای از یک بخش دورافتادۀ جهان ایرانی.