این کتاب سومین اثر از مجموعۀ تاریخ شفاهی کشتی ایران است که به قهرمان باسابقۀ کشتی، امامعلی حبیبی اختصاص یافته است. امامعلی حبیبی (۵ خرداد ۱۳۱۰ – بابل) کشتی‌گیر پیشکسوت و دارندۀ نخستین نشان طلای بازی‌های المپیک برای ایران است. او علاوه بر کسب نشان طلای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶، سه عنوان قهرمانی در رقابت‌های قهرمانی جهان، نشان طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ و پنج عنوان قهرمانی در ایران را هم در کارنامۀ ورزشی خود دارد. حبیبی از سریع‌ترین و فنی‌ترین کشتی‌گیران دوران خود بود و مهارت خاصی در اجرای فنون مختلف کشتی داشت.