درباره کتاب:

فراگیری بیماری های واگیر در ایران و جهان سابقه ای به قدمت عمر بشر دارد. گرچه در طول تاریخ ایران بیماری های واگیر تمامی افراد جامعه را درگیر می کرد اما تا پیش از ورود ایران به دوره مدرن منابع موجود غالباً درباره بعد اجتماعی بیماری ها خاموش مانده اند. مواجهه ایرانیان با تمدن جدید در دوره قاجار به ویژه دوره طولانی حکمرانی ناصرالدین شاه به در هم شکسته شدن نظم پیشین انجامید. این مواجهه منجر شد تا نخست پزشکی دوره اسلامی با پزشکی مدرن رخ به رخ شده و دستاوردهای آن به چالش کشیده شود و دوم پزشکی دوره اسلامی و پزشکی مدرن برای بقا وارد رابطه ای دوسویه شوند. این رفت و آمد باعث تغییر نگاه به بیماری ها در میان پزشکان روشنفکران و به ویژه حاکمیت شد. این کتاب با تدقیق در بیش از ۱۸ هزار صفحه روزنامه به جای مانده از عصر ناصری – به عنوان وسیع ترین پایگاه اطلاعاتی در مورد واگیری بیماری ها – در کنار بررسی سایر منابع موجود اطلاعاتی بدیع درباره ۲۴ بیماری واگیر یافت شده در اختیار محققان قرار می دهد. نوشتار پیش رو در پی آن است تا از دریچه تاریخ اجتماعی رویکرد حاکمیت پزشکان و مردم عادی در زمینه بیماری شناسی را تشریح کرده و میزان تاثیرپذیری سلامت ایرانیان از جریان بدیع رویارویی پزشکی دوره اسلامی و پزشکی مدرن را به تصویر کشد.