در بحث پیرامون پایداری و ماندگاری کشورها یا در مقابل شکست و فروپاشی آنها، مفهوم دولت-ملّت، عنصر مرکزی اغلب پژوهشها را تشکیل میدهد. با اینهمه در اکثر این پژوهشها بخش اوّل این مفهوم یعنی همان دولت همواره مقامی شامختر از بخش دوّم یعنی ملّت دارد و عنصری تعیینکنندهتر بهشمار میرود. کتابِ حاضر با تأکید و تمرکز بر ملّت، استثنایی است بر این قاعده. به طور مشخص، بحث بر سرِ شرایط تحقق یکپارچگی ملّی است، هم از منظر تاریخی یعنی ناظر بر گذشته، و هم از نظر شرایط اینجایی و اکنونی.وجه تاریخی بحث به دو طریق مورد کندوکاو قرار میگیرد: طریق نخست مشتمل است بر میزان دولتبودگیِ ساختار حکمرانی در یک کشور پیش از قرن نوزدهم میلادی یعنی پیش از آنکه با ورود روزافزون قشرهای مختلف مردم همچون شهروندان صاحب حق، سیاست به امری تودهای تبدیل شود و وجه دوّم همان چیزی است که ماکس وِبِر از آن به عنوان تاریخ سیاسی مشترک جوامع صحبت میکند.وجه اینجایی و اکنونیِ بحث، تمامی آن عوامل و عناصری را پوشش میدهد که موجبات یک اتحاد سیاسی پایدار را فراهم میآورند و نویسنده آنها را ذیل سه سرفصلِ منابع، ساختارها و ارتباطات دستهبندی کرده و مورد بحث قرار میدهد.