بریده‌ای از کتاب اثر نتفلیکس

ریک آلتمن می‌نویسد که پلتفرم‌های توزیع محتوا و نمایشی قدرت تعیین‌کننده‌ای درخصوص چگونگی درک مخاطبان از ژانرها دارند. نتفلیکس فهرست کامل ژانر شامل نوزده دسته‌ی اصلی، تقریباً چهارصد زیرگروه و حدود ۷۳۰۰۰ ژانر به اصطلاح میکرو (به‌عنوان مثال فیلم‌های جذاب پدر و پسری) دارد. نتفلیکس حامی نوعی پست‌مدرنیسم سرمایه‌دارانه است، ازاین‌رو استودیوها می‌توانند با هزینه‌ای محدود، فیلم‌ها یا نمایش‌هایشان را در جایی تبلیغ کنند که نباید ظاهر شوند. نتفلیکس هم‌زمان فهرست‌های خوبی را کم‌رنگ می‌کند که براساس تحقیق انتخاب شده‌اند، درعین‌حال اجازه‌ی درک این فرایند را به کاربرانش نمی‌دهد. آنچه می‌توانیم آن را «مرحله‌ی امحا» بنامیم در نتفلیکس و فیس‌بوک بسیار فراوان است. مقدار کمتر آن در آمازون مشهود است؛ زمانی‌که برخی لینک‌ها به‌عنوان حامی مالی نمایش داده می‌شوند، اما پیشنهادها محو می‌شوند. در گوگل مقداری کمتر، سه پیوند اول جست‌وجوی شما به عنوان حامی مالی مشخص شده‌اند و پیوندهای بعدی نتایج خالص هستند