این کتاب به بررسی چگونگی تاثیر فرهنگ سیاسی غیر مشارکتی در سقوط حکومت پهلوی دوم می پردازد. از نگاه این پژوهش هر چند فرهنگ سیاسی ایران در دوره محمدرضا شاه تحت تاثیر عوامل متعددی شکل گرفته بود، اما واقعیت های تاریخی این دوره نشان میدهند که تاثیر ساختار قدرت استبدادی و ساختار اقتصادی بر فرهنگ سیاسی، اساسی تر از سایر عوامل بوده‌اند؛ به این صورت که ساختار سیاسی استبدادی، با اعطای جایگاهی ممتاز و یگانه به شخص شاه و سپردن قدرت و همه امور به دست او و درخواست اطاعت بی چون و چرا از قدرت وی، ماتمی اساسی در مسیر مشارکت واقعی مردم در عرصه سیاست ایجاد کرده بود و آنان را به انفعال و کناره گیری از سیاست سوق داد. این مسئله باعث شده بود تا دولت نقش کارگزار و مداخله گر اصلی را در زندگی سیاسی داشته باشد…