آرامش، با زبانی شاعرانه و نگاهی ژرف به تحولات اجتماعی و زمانه، خواننده را به استانبول دهه‌های پرآشوب می‌برد و به داستانِ زندگی و اندیشه‌های ممتاز می‌پردازد: مردی حساس و اندیشمند که در میانۀ عشقی پرشور و دغدغه‌های فلسفی و اجتماعی‌اش گرفتار شده است و در بحبوحۀ تغییرات برق‌آسای جامعۀ ترکیه با پرسش‌هایی بنیادین دربارۀ معنای زندگی و گذر زمان و پیوند سنت و مدرنیته دست‌وپنجه نرم می‌کند. آرامش بیش از آنکه داستانی عاشقانه باشد سفری است به درون ذهن و دل شخصیت‌ها، روایتی است که در آن شهر و موسیقی و شعر و خاطره‌ همچون شخصیت‌هایی زنده و پررنگ حضور دارند؛ از یک سو، توصیفات نفس‌گیرِ هیاهوی استانبول و، از دیگرسو، شرح صمیمی و ملموسِ کشمکش‌های درونیِ شخصیت اصلی: روایتی از جدال میان گذشته و آینده، شرق و غرب، سکون و حرکت.