آنارشیست‌ها به استفاده از تاکتیک‌های کمتر مخرب ولی به همان میزان پیکارجو در مقابله‌های اعتراضی با پلیس در خیابان ادامه می‌دهند. یکی از تاکتیک‌هایی که بیشتر با آنارشیست‌های پس از 1990 مرتبط دانسته می‌شود، استفاده از نقاب برای پنهان کردن هویت است. آنارشیست‌ها با الهام از زاپاتیستاها (که «صورتشان را پنهان می‌کردند تا دیده شوند») و تمهیدات امنیتی که بسیاری از غیرهمنوایان مورد استفاده قرار می‌دهند، به‌منظور خرابکاری در امر نظارت، ایجاد همبستگی مشترک و ناکام گذاشتن اقدامات متقابل مهلک‌تری که پلیس بعضی‌اوقات به آن‌ها دست می‌زند (مثل اسپری فلفل یا گاز اشک‌آور) از نقاب (اغلب به رنگ مشکی) استفاده می‌کنند. رادیکال‌های آلمانی که به اسم «اتونومیست‌ها» شناخته می‌شوند، برای اولین بار از اونیفورم‌های تماماً مشکی با نقاب در پشتیبانی از ساختمان‌های گوناگون تصرف‌شده در دهۀ 1980 استفاده کردند. زمانی که گروه‌های بزرگی از آن‌ها در جریان راهپیمایی خیابانی شکل می‌گرفت، با اسم «بلوک‌های سیاه» به آن‌ها اشاره می‌شد. بلوک‌های سیاه از زمان پیدایش در آلمان، در اعتراضاتی در سراسر جهان شکل گرفته‌اند. رنگ سیاه نه‌تنها لکه و کثیفی را دفع می‌کند، بلکه با ترجیح نمادین آنارشیست‌ها برای پرچم‌های سیاه نیز هماهنگ است. بلوک‌های سیاه به‌طورمعمول آرایشی هستند که شرکت‌کنندگان در آن تمایل به درگیری فیزیکی با پلیس دارند (خواه به دلیل تعرض افسران پلیس یا محدودیت پلیس برای تحرک آزاد). چنین راهپیمایی‌هایی می‌توانند سریع‌تر حرکت کنند، تخاصم فیزیکی بیشتری نسبت به پلیس داشته باشند و پرتابه‌هایی به سمت پلیس برای دور کردن آن‌ها از بلوک بیندازند. این پیکارجویی بعضی‌اوقات به بلوک‌های سیاه اجازه می‌دهد تا نسبت به راهپیمایی‌های کم‌تحرک‌تر که محدودیت‌های پلیس را به چالش نمی‌کشند، بیشتر به مقاصد تاکتیکی رادیکال خود دست یابند؛ ولی بلوک‌های سیاه با تلاش‌های قدرتمندتر و خشونت‌آمیز‌تر پلیس برای کنترل آن‌ها نیز روبرو می‌شوند. ازآنجاکه راهپیمایی‌های پیکارجو معمولاً خشم دولت را برمی‌انگیزند، بلوک‌های سیاه دارای هنجاری اجتماعی برای «فراری دادن» شرکت‌کنندگانی هستند که توسط پلیس ربوده شده‌اند. کسی که تحت بازداشت پلیس قرار می‌گیرد، با عواقب قانونی مواجه می‌شود که سایر اعضای بلوک دچار آن نمی‌شوند. پس اعضای بلوک سیاه ممکن است تلاش کنند تا به هم‌رزمی که توسط پلیس بازداشت شده است به‌طور فیزیکی چنگ بزنند و او را به درون تودۀ جمعیت بکشانند. اگر تفاوت اندازۀ زیادی بین شرکت‌کنندگان بلوک و پلیس وجود داشته باشد، این کار می‌تواند آسان‌تر باشد، چراکه شرکت‌کنندگان می‌توانند در تلاش برای آزادسازی یک بازداشتی، پلیس را درهم بشکنند.