ابولحسن ابتهاج،مرد اول اقتصاد ایران در دهه های 40 و 50 میلادی،بنیان گذار نظام برنامه ریزی در ایران و یکی از پر شورترین حامیان جان مینیارد کنیز بود که در سال 1994 میلادی در لندن در گذشت. پرفسور فرانسیس بوستاک و جفری جونز دو تن از خبره ترین اقتصاد دانان مدرسه مطالعات اقتصادی (lse) لندن، مجموع تحقیقات خود را در کتابی به عنوان «برنامه ریزی و قدرت در ایران » در سالهای اواخر دهه 80 میلادی منتشر ساختند.
در این کتاب ریشه های اصلی برنامه ریزی توسعه در ایران قبل ار وقوع انقلاب اسلامی،با تاکید بر نقش ابوالحسن ابتهاج به عنوان چهره ای پر نفوذ،طی دهه های 1940 و 1950 که ارتباط نزدیکی با شساه و تاثیر فراوانی بر تصمیم گیری های اقتصادی ایران در دهه های 20 و 30 شمسی داشت و در نظام که فساد سراسر وجود آن را فرا گرفته بود،به نوشته مجله نیویورک تایمز در سال 1341 (1962 میلادی) نماد مبارزه با فساد به شمار می رفت.