آموزش مهارت‌های زندگی را باید از همان سنین کودکی یعنی از سال‌های آخر مهد کودک و شروع دبستان آغاز کرد تا کودکان بتوانند از آنها به‌صورت ابزار پیشگیری در همۀ آسیب‌های اجتماعی استفاده کنند. درواقع هدف نهایی مهارت‌های زندگی این است که افراد بتوانند با کفایت و مسئولیت زندگی خود را پذیرفته و شایستگی خود را به منصۀ ظهور برسانند. بنابراین می‌توان گفت مجموعه مهارت‌های زندگی هم هدف پیشگیرانه دارد و هم کنترل و مدیریت مشکلات.