روسیه امروز برای مردمان جهان با یک شخص شناخته می‌شود: ولادیمیر پوتین. پوتینیسم، به عنوان مفهومی که برای منش و رفتار سیاسی آن دولت به کار می‌رود، بیش از هر چیزی نمایانگر تاریخ روسیه است. میان‌پرده‌های تحول در سه سده اخیر، همواره کوتاه بوده و نوگرایی نیز عمدتاً در خدمت قدرتمندی دولت برای امنیت به کار آمده است؛ از پتر تا کاترین و استالین همگی در اقتباس از غرب و صنعتی شدن کشور، مرادشان ایجاد دولتی قدرتمند در رقابت با همتایان اروپایی بوده و امروزه نیز دولت روسی با تکیه بر ارتش، انرژی، رسانه و ناسیونالیسم همان مسیر را می‌رود. پس به راستی راز این پیوستگی ماهیت دولت روس چیست و چرا چهره کشور و ساختارهایش با دولت قدرتمند و اقدامات گاه و بی گاه نظامی شناخته می شود و بر دیگر ابعاد حیات آن سایه می افکند؟