بریده ای از کتاب:

کجای قلب خود پنهان کنم آشفته‌حالی را / تو بهتر می‌شناسی، بهتر از من این حوالی را | نگاه خانه بر ابری‌ست پنهان کنج چشمانم / که این باران برویاند مگر گل‌های قالی را