اگرچه به نظر می‌رسد که نام شمس تبریزی با مولانا جلال‌الدین محمد بلخی شناخته شده است، اما در واقع شمس تبریزی به اقیانوس رحمتِ مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، یعنی به «اقیانوس معرفت» اقیانوسی می‌افزاید و او را از جایی که گیر افتاده است، بیرون می‌کشد و با نور خیره‌کننده‌‌ی حقیقت آشنا می‌کند. در این کتاب خواهیم خواند که چگونه او گوهری شد که بخش در سایه مانده‌‌ی مولانا را روشن کرد.