بخشی از کتاب:

آنچه مرا بر آن داشت که از دوست عزیز شاعرم رضا کاظمی بخواهم به من اجازه دهد که گزینه یا گزیده ای از چند مجموعه ی او انتخاب کنم تا به دست چاپ بسپاریم، انس و الفتی بود که به کارهای او یافته بودم که در این الفت به نوعی از شعر کوتاه برخوردم که شعر او را از هر تعریف و صفتی بی نیاز می سازد. شعرهای کوتاه او خصوصیت های ضروری یک شعر را دارند. گاه کلمه یا عبارتی در پایان یا نقش محوری خود را گوشزد می کند چنان که مخاطب را وادار به رجوع ناگزیری به بازخواندن و صرف دقت بیشتری می کند. و دیگر این که کودکی و بازیگوشی در شعر او مشهود است و همچنین نوعی بی اعتنایی به گذر زمان و مقهور شدن جهان به وسیله ی چیزهایی که در نهایت شاعر با نوعی قلندری از کنارش رد می شود…