بخشی از کتاب:

دوباره با هق هق گریه سر به تو برد و زمزمه کرد چی از مو
باقی مونده؟»
با هر هق هق آب دماغش راهی به بیرون باز میکرد و او با دنباله مینا دماغ باریکش را با فینی بلند پاک میکرد. سکوت کرد و خیره به قبر سعی کرد به یاد آورد گذشته اش را … آنچه بود را … خودش را و اندوه بزرگش را… تفاوت بزرگش که او را متفاوت میکرد و باعث شده بود دوران زیادی به خاطرش در وحشت و تنهایی زندگی کند تفاوتی که وقتی هنوز دختری جوان بود از او گاوی پیشانی سفید می ساخت تا باوجود زیبایی کم نظیرش همواره باعث وحشت در دل مردم باشد و تردید در نگاه ها…. این تفاوت عادی نبود بلکه بسیار عجیب و پیچیده بود و در نوع خود یگانه ایلیماه مردها را بدون سر میدید