درباره‌ی کتاب :

«امروز یک درس اساسی به من آموختی. فکر می‌ کردم کارِ درست را انجام می‌ دهم؛ ولی تو حق داشتی. انسان همیشه به دنبال خوشبختی در جایی دور از خودش می‌ گردد. ما فکر می‌ کنیم که خوشبختی در دوردست‌ ها، در مناظر مختلف، در عطرهای جدید و در بناهای قابل‌ توجه یافت می‌ شود. ولی همیشه این‌ طور نیست. نه؟ یک‌ وقت‌ هایی هم خوشبختی یعنی اینکه سه‌ نفره روی یک نیمکت بنشینیم.»

آرتور پنج ساله است. روزی مادرش به او می‌ گوید که باید برای انجام یک ماموریت مخفی راهی اورانوس شود. مادر آرتور قرار است دنیاها را نقاشی کند؛ قرار است سفری بی‌نظیر باشد. مادر آرتور پیش از رفتن در مورد اورانوس، جادوی آن و زیبایی بی‌ نظیرش به فرزندش آرتور توضیح می‌ دهد.