بخشی از کتاب:

پیری

پشت دستم نشست

یک چمدان چروک

برای چهره ام آورد

به زانوهایم گفت

از آسانسور استفاده کنید

اسم داروها را

در دفترچه ی درمانی ام نوشت

روی حوصله ام نشست جیب هایم را

پر از قرص اعصاب کرد

روی تاریخ تولدم دست گذاشت به موهایم گفت مرخصید

در آخر کلنگ یک گور را

در ذهنم به زمین زد و ماند

و روز به روز

قوی تر شد