درباره نویسنده:

سبک نوشتاری اسکات فیتزجرالد (۱۸۹۶-۱۹۴۰) شامل نثری فاخر و زیبا و شاعرانه با ساختار و جملات پیچیده و مرکب و زبانی تمثیلی سرشار از ایهام و استعاره و تشبیه، در کنار توصیفات حسی و عینی روشن و زنده از محیط و شخصیت ها، همگی از نگاه عمیق و پیچیده او به زندگی و روابط انسانی در دوران بعد از جنگ جهانی اول حکایت دارد. در داستان الماسی به بزرگی هتل ریتز ساختار استعاری متن را مستقیماً می توان با پول مقایسه کرد. برای فیتز جرالد استعاره در ادبیات همان کارکرد پول در جامعه به مثابه معیاری عمومی را دارد و اجازه میدهد مقایسه مفاهیم انجام شود چراکه استعاره به مخاطب امکان می دهد به کمک آن تشابه ها را از طریق تفاوت ها ببیند. همان طور که پول و ارزش پولی معیار سنجش چیزهای مختلف و مقایسه آنها با یکدیگر می شوند. از آنجا که الماسی به بزرگی هتل ریتز روایتی افسانه ای دارد طبیعی است که خواننده انتظار داشته باشد در پایان با آموزه های اخلاقی مواجه شود اما باید پرسید آیا به راستی این داستانی هشداردهنده درباره آزمندی و مادی گرایی انسان است؟ کیفرخواستی علیه نظام سرمایه داری است؟ یا اساساً تمثیلی برای چیزهای دیگر است؟