من چه می‌دانم؛ گزیده ای اساسی از مقالات میشل دو مونتنی نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. ژان ژاک روسو مقالات مونتی را الگوی خود می شمرد. گوستاو فلوبر آن را کنار تختش نگه می داشت و مانند نویسندگانی چون آندره ژید و رولان بارت، مونتنی را «همدم» خود می دانست. پرهیز او از بی مدارایی و آگاهی روشنش از توانایی انسان ها در نابود کردن خود و دیگران و درکش از قابلیت آدمی برای بررسی و ارزیابی خود جذابیت دارد.
من چه می‌دانم؛ در شانزده گفتار، جستارهای مونتنی را درباره موضوعاتی چون غم، بطالت، دروغ، مرگ، ترس ،قضاوت، احساسات متناقض، تنهایی، بی یقینی در داوری ها، ناهشیاری، نابرابری، خواب و طول عمر عرضه می‌کند.