بخشی از کتاب:

دیگر صدایمان را پس نمی‌دهد

کوهی که پناه‌مان بود

و آن سگ که با شوق دنبال‌مان می کرد

به قلاده خو کرده است

چه معجزه‌ای !

وقتی بر دهانه غارها

بی سببی، تار تنیده

و غربت، تخم نهاده