درباره‌ی کتاب :

ناگیسا اوشیما در سال ۱۹۵۹ شهر عشق و امید را روانه ی پرده ی سینماها کرد داستان جوانی زاغه نشین که بی پروا مرتکب جرم می شد. موج جدیدی از فیلم سازی با هدف به چالش کشیدن فضای مسلط بر جامعه و البته سینما ژاپن را فراگرفت. ظهور شورشی گری را در غرب میتوان به گرایش های طبيعي جوانان و جوش و خروش نسل «انفجار جمعیت نسبت داد اما در ژاپن پیدایش این جریان دو چندان شگفت انگیز بود در جامعه ای که ثبات هویت جمعی احترام به سنت ها و خودداری از بروز احساسات شخصی در میان جمع را می ستود فیلم اوشیما بشارتی بود به رخدادهای دهه ی ۱۹۶۰ و باز تعریف رادیکال جامعه ی ژاپن .

آگاهی از رخدادهای مه ژوئن ۱۹۶۰ پایه ی هرگونه ارزیابی از پیدایش موج نو سینمای ژاپن است؛ باید بدانیم فیلمی مثل کودتای پشیشیگه بشید نه فقط از دل موج نو بیرون می آید، بلکه لازمه ی فهم آن داشتن اطلاعاتی از ژاپن دهه ی ۱۹۳۰ است. ناآشنایی با تاریخ و فرهنگ ژاپن ما را از ارزیابی شایسته ی چنین فیلم هایی باز می دارد. در نتیجه میتوان گفت پژوهش پیش رو، اروس به علاوه ی کشتار موج نو سینمای ژاپن بیش از هر چیز تحشیه ای بر موج نو است و هدف آن بازگشت به یک دوره ی تاریخی و توصیف این نکته که چگونه دایره ی معینی از فیلمسازان ژاپنی سینما را مثل ابزار یا سلاحی در کارزار فرهنگی به خدمت گرفتند.