بعد از مبارزه کردن در بعضی از شدیدترین مسابقات در تاریخ بوکس در مقابل جو فریزر و جورج فورمن، محمد علی با قدرتمندترین حریفش رو به رو می‌شود، خارج از رینگ بوکس. مثل خیلی از مردم، با بیماریی مبارزه می‌کند که قدرت بدنی‌اش را محدود می‌کند، با این حال می‌گوید: من بیش از آنکه از دست دادم به دست آوردم، هیچ وقت صدایی به این قدرت نداشتم. علی درباره ایمانش به خدا و قدرتی که به او در سختی‌ها می‌داد می‌گوید، زمانی که سال‌های اوج بوکس‌اش را از دست داد، به این خاطر که باورهایش را تغییر نمی‌داد. او توضیح می‌دهد که چطور تحقیفاتش درباره اسلام واقعی کمک کرد که بتواند تغییرات در زندگی‌اش را بپذیرد و به درک بیشتری درباره هدف واقعی زندگی برسد. به عنوان یک پیام آور صلح و دوستی سازمان ملل، به مناطق زیادی سفر کرد،  توضیحاتی درباره ماموریت سال ۲۰۰۲ در افغانستان می‌دهد که برای بالا بردن اطلاع عموم از وضعیت نابسامان آن کشور بوده است، و همینطور درباره دیدارش با دالای لاما. تاملات علی درباره موضوعات مختلف از شجاعت اخلاقی و ایمان به خدا برای کسانی که آنها را می‌خوانند الهام بخش و روشنگر است. این کتاب با کمک دخترش هانا نوشته شده است، روح یک پروانه کتابی دل سوزانه و صمیمی است که در این زمانه دشوار آرام بخش است.