در طول آن سال‌ها همواره از رقابت با منچستریونایتد و حساسیت بازی‌هایمان لذت می‌بردم. من و الکس فرگوسن برای باشگاه‌هایمان جان می‌دادیم و این میل مشترک ما به رقابت، گواهی بود بر اهمیت و حساسیت این دوئل. الکس فرگوسن عاشق فوتبال بود؛ مردی شایسته که به واسطه جذبه شخصیتی و اقتدار باشگاه منچستریونایتد بر فوتبال انگلستان سیطره داشت. او ناخواسته همه، از جمله داوران، را تحت فشار قرار می‌داد. برای مثال، زمان اضافه پس از نود دقیقه قانونی بازی به فرگی تایم معروف بود و یونایتد بارها به لطف همین زمان اضافه در بازی‌های خانگی پیروز شد. قدرت بالای او مستقیماً با کیفیت فوق‌العاده تیمش ارتباط داشت.