بخشی از کتاب:

اليزابت: ولى من حرفش رو باور می کنم.

کومبس: چطور؟ تو هنوز حتی ندیدیش.

الیزابت: ندیدمش ولی می دونم که توی یه اتاق بی روح چند تا مرد بی احساس بابت ادعای به شوهر بی عاطفه محاکمه ش کردن در حالی که هیچ کس نبوده که در دفاع از اون حرف بزنه و به خروار آدم هم بیرون پنجره منتظر حکم بودن حتی اگه دروغ هم بگه من سرزنشش نمی کنم. من هم جاش بودم دروغ می گفتم وقتی به زن رو زنده زنده چال می کنند طبیعیه که از هر چی دم دستشه استفاده کنه تا خودش رو از زیر خاک بکشه بیرون.