درباره ی کتاب:
من طالعم را مي‌شناسم

بيهوده فنجانم را جست‌وجو مکن

نه رد پاي نعلي هست نه سوسوي شبدري

هر چه هست از همين رویاهاييست

که اينجا خيلي‌ها به خیالش دل خوش کرده‌اند

هميشه هم يکي از راه رسيده

هر چه بود را برده

و عاقبت خودش هم رفته است

حالا انگشت اشاره را هي بايد سوي خواب و خاطره بگيري

حرف‌ها را مرور کني

باران را ميهمان تمام ناتمامي‌ ها کني

و به گمانم همان وقت‌ هاست

که ماه ديگر

آسماني می شود

مملو از روياهاي هنوز نديده