از زمان نخستین نوشته‌های رنه گنون، یعنی چندی پس از شروع قرن بیستم، مکتب مهم و قابل توجه سنت‌گرایی با گنون، آناندا کوماراسوامی و فریتیوف شوان، که به عنوان شارحان برجسته‌ جهان‌بینی دیرپای همۀ مردمان ماقبل تجدد شناخته می‌شوند، پا به عرصه ظهور گذاشت.
سنت‌گرایان عهده‌دار شرح و بیان فلسفه جاویدان‌اند که در بطن ادیان گوناگون و در پس صور متکثر سنت‌های متفاوت جهان قرار دارد. آنها در عین حال خود را وقف حفظ و تبیین صور سنتی‌ای ساخته‌اند که دلیل وجودی هر میراث دینی است و یکپارچگی صوری و، بر همین مبنا، اثربخشی معنوی آن را تضمین می‌کند.
این کتاب، در عین حال که به عنوان مقدمه‌ای بر سنت‌گرایی به طور کلی در نظر گرفته شده است، بر آثار فریتیوف شوان تمرکز دارد، کسی که مجموعه تألیفاتش کمال‌یافته‌ترین و شامل‌ترین بیان چشم‌انداز سنت‌گرایی است. مدعیات اساسی این پژوهش بدین شرح است: مکتب فکری منسجمی وجود دارد که آن را سنت‌گرایی می‌توان نامید؛ سنت‌گرایان نگرش عمیق و چالش‌انگیزی ارائه می‌کنند که شایسته توجه بیشتر کسانی است که به عمیق‌ترین مسائلی که به آنها می‌توان پرداخت اشتغال خاطر دارند؛ سنت‌گرایی نقد قدرتمند و سازش‌ناپذیری بر جهان‌بینی متجدد غربی است و لوازم‌ مهمی برای مطالعه دین دربر دارد.