بخشی از مقدمه مترجم:

هر کتاب خوب یک چراغ روشن است
برایتن برایتن باخ را ملک الشعرای آفریقا نامیده اند؛ زیرا مضامین شعر او در وصف انسان است. انسانی که در عصر عسرت، ناخن میجود تا شکم خود را سیر نگاه دارد. آشنایی من با اشعار باخ به سال های دور باز میگردد. هنگامی که رنج را به روشنی در زیست این جغرافیای سیاه به چشم دیدم؛ بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم. جغرافیای آفریقا به دلیل ثروت غنی و میانگین سنی، هنوز قاره ای جوان است، اما فقدان چشم انداز اقتصادی در این قاره نتوانسته ساکنانش را از فقر و محرومیت نجات دهد. بسیاری معتقدند ریشه ی فقر در آفریقا قبیله گرایی، استعمار نو و جنگ سرد بوده است؛ ضمن آن که بحران دموکراسی، آفریقای زیبا را به ورطه ای هولناک سوق داده است. از این رو در اذهان عمومی به خصوص آنگونه که رسانه ها می نویسند آفریقا در ادراک ما همچنان سیاه خواهد ماند.
باخ با اشعارش طی دهه های اخیر علیه آپارتاید و نابرابری های قومیتی در آفریقا فریاد کشید. دوست نزدیک او محمود درویش بود و آموزه های رفاقت با درویش در شعر باخ بازتاب روشنی دارد. شاعرانی هم خون و وطن پرست که تصمیم گرفته بودند با عناد به پیکار وطن فروشان بروند.