در شرایطی که انتقاد از دمکراسی های موجود با واقعی در زادگاه آنها رو به افزایش است و پیوسته کتابهای پژوهشی تازه یی درباره نارسایی ها و کجروی های دمکراسی های کنونی چاپ و پخش میشوند این پرسش به ذهن می تراود که پس دمگر اسی حقیقی با راستین چیست؟ چیست آن گوهر پاکی که این همه برای برپاشدن، جا افتادن و گسترش آن تلاش و مبارزه می شود؟

در این گیرودار بازار برداشت ها و آموزش های نادرست، نارسا و گاه انحرافی داغ است. هدف این کنساب آن نیست که وارد این بازار شود و با ارائه درکی تازه بر آشفتگی آن بیفزاید نویسنده با انکا به آموزش فلسفی سیاسی دو هزار و چهارصد ساله در باره دمکراسی و با بهره گیری از دستاوردهای تجربی آن در دوران باستان و در دوسد ساله اخیر میکوشد تا به پرسش بالا پاسخ گوید.