خلاصه داستان:

در این جلد تاریخچه ی وسایل شخصی را میخوانیم از اینکه مداد پاکنها اولش از خمیر نان ساخته میشدند و معلوم نبود آنجا نانوایی است یا کارخانه ی مداد پاک کن یا مثلاً اینکه وقتی آدمها کفشهایی طراحی کردند که جلویشان شکل حلزون بود احتمال میرفت حلزونی بخواهد با کفش مردانه ای رفاقتی به هم !بزند یا اینکه به جای خودکار و خودنویسهای خیلی شیک ،امروزی آن موقعها مردم با میخ و سیخ روی تخته های گلی به جای نوشتن سوراخ کاری میکردند مردم در زمانهای قدیم با هر کدام از این اختراعاتشان خوش بودند ولی ما که با مخ توی تاریخ را میخوانیم می دانیم که با چه بدبختی ای زندگی میکردند آخر چه جوری عینک بدون دسته از دماغشان زمین نمی افتاد؟