سفربه رشته‌ کوه‌های زاگرس علاوه بردیدن کوه‌‌های سر به فلک کشیده، دره‌های سرسبز، رودخانه‌های پرآب،  آبشارهای بلند و آثار فراوانی از تمدن‌های کهن و انسان‌های گوناگون، مساوی است با سختی راه، عرق‌ریزان، گرسنگی، خستگی و سرگردانی.
باور کنید روزی ده تا دوازده ساعت پیاده‌روی در دره‌ها و در امتداد کوهستان‌های زاگرس برای رسیدن به غاری و دیدن نقشی یا سنگ نبشته‌ای و سنگ نگاره یا بنایی قدیمی،‌ انسان را از پای در‌می‌آورد، به خصوص اگر هوا گرم و مرطوب هم باشدو راه و بیراهه سنگلاخ و از بخت بد قیافه چندش‌آور مار جعفری قرمز رنگی هم یک‌هو سر راهت سبز شود که البته پس از مدتی به همه اینها عادت می کنی و بی‌توجه به مار و مور به راهت ادامه ‌می‌دهی.