
مارینا گارسِس در هوای دوستی به ما میگوید که دوستی در حقیقت عرصۀ روابط برآشوبنده و ترسناک است. این روابط را تمنا و ترس به پیش میبرند؛ تمنای اینکه بیدلیل دوستمان داشته باشند و ترس اینکه دوستمان نداشته باشند. ما کلمه یا شیوهای روایی برای گفتن قصۀ دشواریهای دوستی و تردیدهای برآمده از آن نداریم. کسی را که شریک زندگی ندارد «مجرد»…
