مولف در این کتاب به پنداشت‌های اساطیری پیشینیان درباره زمان و تاریخ اشاره نموده و از طریق نمادها, افسانه‌ها و آیین‌های باستانی و تفسیر آنها, این نتیجه را به دست می‌دهد که انسان مذهبی در جوامع باستانی به دو نوع زمان معتقد بوده است: یکی زمان عادی که به صورت استمراری برگشت‌ناپذیر همه چیز را به نابودی می‌کشد و دیگری…