بخشی از کتاب: در کودکی بیش از هر چیز دوست داشتم گل‌ های قاصدکی را که در زمین بایر رو به‌ روی خانه‌ مان می‌ رویید بکَنَم، تا جایی که می‌ توانم هوا را درون ریه‌ ام بکشم و با تمام قدرت دانه‌ های قاصدک را فوت کنم. پخش‌ شدن دانه‌ ها به هر طرف و بالا‌رفتن و شناور‌شدن‌ شان…

به نظرم برای آن که در حق زندگی ظلمی روا نداریم باید حساب روزهای بچگی را جدا کنیم آن سال ها سال های فراموش نشدنی زندگی همه ی آدم ها هستند روزهایی که همه ی اطرافیان مثل شاخ شمشاد زنده و سرحال و سرپا بودند کسانی که به آنها عمو و خاله می گفتیم حداکثر سن و سال امروز ما…