
میتوان او را آغازگر بزرگ چیزی دانست که تنسی ویلیامز، ادوارد آلبی و سم شپرد، یکی پس از دیگری تا آخرین سالهای قرن گذشته و آغازین روزهای قرن امروز به بهترین و البته رادیکالترین فرم، ادامهاش دادند؛ یوجین اونیل، با پیروزیهای بزرگش در نوشتن نمایشنامههای که پی در پی پولیتزر میبردند و جایزهی نوبلی که درنهایت دریافت کرد، یکی از…

