
در جدا افتاده ترین انزواها چگونه می توان با مفرح ترین و ناآزموده ترین کنش آفرینشگرانه در آشوب کیهان سهیم شد و با شدت بخشی به فرآیندهای تکین سازی،و گسستن از تکرار تهی زیست روزمره،مسیرهایی نو و غیر شخصی را پی گرفتکه بالقوگی پیوند خوردن به یک اجتماع آینده با یک اجتماع همیشه در راه را دارند؟متن پیش رو سمپتوم…

