درباره کتاب: مرتضی نوشته بود که مدتی است اسم چیزها از یادش می رود و در آینه خودش را شبیه کپه ای خاک می بیند که مورچه ها از سر و رویش بالا می روند نامه هایش را چند بار می خواندم... بیشتر از هر چیزی به واژه هایش خو کرده بودم زمان جایی در من ایستاده است نه به…