
«چمدانها» حاوی یادگاریهای گذشتهاند و لبریز از اندوه شیرین! حسرتخواری برای گذشتهای که بهسامان بوده و دلخواه، نگرانی از آیندهای که مبهم است و پیشبینیناپذیر. زمان حال ارزش زیستن ندارد. شخصیتها در قفس حال محبوس شدهاند و میلههای قفس را لق میکنند برای فرار به زندانی دیگر، شخصیتها در حال تحمل ابهامند. انسان به لحاظ روانشناختی نیازمند خاتمه است. این که…






