بخشی از کتاب: برای لحظه ای روی همان تختی که از کت پوشیده شده بود، نشست و در تاریکی و دود اشک از چشمانش جاری شد. بچه شده بود و این را می‌دانست. او تمام شب یک بچه‌ی بزرگ بود که مادرش را می‌خواست و آرزو کرد ای کاش مثل نیک بود که به نظر می‌رسید به کسی نیاز نداشت.…