جوان‌مرگی او، برای همیشه افسوس بی‌پایان ما را برانگیخته است. مرگ در چهل سالگی، آن‌هم برای نویسنده‌ای که بی‌وقفه می‌نوشت، آن هم نوشتن مدام از لحظه‌لحظه‌های خودش و هرآنچه می‌دید، زود است، بسیار زود. دوست داریم به او بگوییم: «کار خوبی نکردی رفتی آقای جک لندن.» او رفت و حسرت رفتنش یک طرف بود و اشک‌های کودکی تا بزرگسالی ما…